Kabullenme ve itiraf

Bu mutlu haberi kime ne zaman nasıl duyurmalısın? Anglo-sakson kültüründe herşeyi törenselleştirmeye bayılıyorlar ya, bunun için de bir duyuru kartı geleneği var mıdır acaba?: "We are expecting!". Böyle olsa bir kerede hallolmuş olurdu en azından, her itiraf ayrı bir olay olmazdı. Ne yapalım ki bizde böyle şeyler ayıp sınıfına giriyor, o yüzden herkese ayrı, usturuplu bir şekilde söylenmeli.

Sahi, nedir bunu usturuplu söylemenin yolu? En iyisi gözlemci, akıllı arkadaşlar. Onlar hafif kilo almandan, içkiyi azaltmandan, bol kıyafetler giymenden filan şıp diye anlıyorlar durumu. Seni de bir zahmetten kurtarıyorlar. Anlamayanlara söylemek lazım (umurlarında olduğunu varsayıyoruz- fakat bu konuda herkes çok kibar, herkes umurundaymış gibi tepki vermeyi başarıyor!). Onlar biraz daha geç öğrenebiliyor, sen doğru anı yakalayıp doğru cümleyi kurana kadar beklediklerinden. En zoru da resmi duyurular, iş yerinde üstüne söylemelisin. Nasıl bir cümle uygun olur? "Biz bebek bekliyoruz" mu? "Ben bebek bekliyorum" mu? "Hamileyim" mi? Nedir doğrusu, hiç bilmiyorum!

Sonuçta bir şekilde söylemeyi başardık. Zaten sen söylemesen de bir süre sonra göbeğin söylemeye başlayacak!