Tam Bir Yıl Sonra

Çocuklar bir yıl daha büyüdü. Herşey daha kolay, daha güzel. A. 3 yaşını bitirdi, E. 1'i devirdi. Çok güzel oynayıp çok güzel kavga etmeye bile başladılar. Belki de biz alıştık bu hayata. Çok önce tecrübeli bir tanıdğımın söylediği gibi, çocuklar büyüyünce eskiden nasıl yaşadığını unutuyor insan, hiç aramıyor üzülmüyor demişti. Bizimli de o hesap. Ben hala unutmadım, ama geri dönüşün imkansız olduğu gerçeğine alışmaya başladım. Hadi itiraf edeyim, hala çocuklar iyice büyüdüğünde gezerim tozarım hobi yaparım belki diyorum. Du bakalım!