1 Şubat 2013 Cuma

34. Hafta

Bu hafta birinci görevimiz şişmek. Büyüyoruz, büyüyoruz. Bunun harika tarafı artık normal görünme şansımız olmadığı için en doğal güzelliğimizle, hiçbir güzelleşme çabası göstermeden salınmak ortalıkta. Pardon, "salınmak" derken tabii ki ördek gibi yürümeye çalışmaktan bahsediyorum. Yuvarlanmak da diyebiliriz.

Artık insanların tepkileri çok eğlenceli olmaya başladı. Göbeğime takılıp kalıyorlar, inanmaz gözlerle bakıyor, sankı içlerinden "bu halde neden sokağa çıktı?" diyorlar. Neşeyle, sanki sıfır bedenmişim gibi seke seke yürüyüp geçiyorum yanlarından. Fakat o sırada göbeğimi bir yere çarparsam bütün havam bozuluyor, ona dikkat etmek lazım.

Bu haftalarda kıymetini bilmediğim güzelim ikinci trimesterin mutluluğundan eser yok. Fakat bunun da iyi bir tarafı var, kapris yapmak için bahanemiz hazır. E ne yapalım yani, hamilelik dengesiz yapıyor insanı. Asıl üzüldüğüm bu günlerin geçecek olması. Doğumdan sonra bir süre lohusa gerginliği der idare ederiz de, sonra bahane kalmayacak.

Üstelik geçen gün gittiğim bebek bakım dersine göre bu bebekler sürekli alt değiştirme, giydirme, banyo yaptırma, emzirme, gaz çıkarma döngüsü içinde köle gibi çalışmanızı gerektiren yaratıklarmış. Yani hem daha çok ezileceğiz, daha çok yorulacağız, hem de hamile iken bize tanınan ayrıcalıklardan mahrum olacağız. Sorarım size, adalet bunun neresinde? Oysa bebiş şu anda zahmetsizce büyüyor, ağzı var dili yok. Bir taşıma derdi var, ona da bin kere razıyım. Hem böyleyken gerçekleşmeyen beklentilerin hayal kırıklığını yaşama ihtimali de yok. Herşeyin en güzelini hayal edebiliriz, mutlu bir beklenti ve merak içindeyiz. Oysa doğdu mu bitecek bu günler. O zaman gelsin kölelik, gelsin uykusuz günler, ev hapisleri. Gelsin gaz sancıları, huysuzluklar, sebepsiz ağlamalar...

Eh ne yapalım, kaşındık, bu bebişi orada kalmaya ikna etmenin yolu yok. Bizimki hazırlığa başlamış bile, biletini ayırtmış, bavullarını toplamış. Kendisi de pişman olacak, biliyorum. Ama bazı şeyleri yaşamadan bilmenin imkanı yok! Degil mi bebişcik? E gel de gör o zaman...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder